5 boeken die mijn leven veranderden

De meeste mensen deugen

Rutger Bregman

Dit boek is verreweg het dikste van de 5 boeken die ik hier voorstel. Maar het is verreweg ook het moeilijkst weg te leggen.

Dirk De Wachter beschrijft het boek als volgt: “Bregman doet het weer: kritisch, scherpzinnig en wetenschappelijk gaan voor het goede in de mens. Een noodzakelijk tegengif in tijden van cynisch populisme. Een moedig pleidooi voor beschaving en menselijkheid, schitterend verteld.”

Dirk De Wachter heeft gelijk, al wil ik er toch iets aan toevoegen. Het leukst zijn de tien leefregels in de epiloog. Ik raad je aan om vooral regel 7 (vermijd het nieuws) – na het lezen van deze website – in de praktijk te brengen. Dan zal ik ondertussen regel 10 toepassen.

Links-liberalisme

Herman Lauwers

Het boek Links-liberalisme is een zoektocht. Een zeer goed onderbouwde zoektocht. Het uitgangspunt is: ‘Houston, we have a problem’. Of beter: België (en andere staten) hebben drie problemen die met elkaar samen hangen.

  1. De politiek staat voor een aantal nieuwe(re) uitdagingen, waar ze niet direct een antwoord op heeft.
  2. Het publiek verliest zijn vertrouwen in de politiek.
  3. Een gedeelte van dit publiek snakt naar een autoritaire leider en staatsvorm.

Lauwers benoemt en omschrijft eerst 5 recente uitdagingen: informatieverspreiding, neoliberalisme, de Europese Unie, migratie en politieke schandalen.

Het middendeel van het boek is een persoonlijke analyse van de politieke geschiedenis vanaf de Verlichting tot het links-liberalisme. In het laatste deel formuleert de schrijver op vier van de vijf uitdagingen een mogelijk antwoord vanuit Links-liberaal perspectief.

Het links-liberale antwoord op de huidige informatieverspreiding en -vergaring zal ik zelf moeten formuleren 🙂

Een vierde weg?

Sven Gatz en Patrick Stouthuyzen (red.)

De coronaperiode is/was een ideale gelegenheid om mijn politiek-theoretische onderbouw te verstevigen. Daarom dit boek van begin deze eeuw.

Ik vind dit boek zeer verfrissend om 2 redenen:

  1. Het boek beschrijft de politieke actualiteit van 20 jaar geleden (regeringen waren toen paars, en de Volksunie was bijna dood). Het is heel relativerend – ook in deze coroniale tijden – om te merken hoe snel de actualiteit achterhaald is.
  2. Herman Lauwers legde in zijn ‘Links-Liberalisme’ een filosofische basis voor een politieke stroming. In dit boek lees je concrete bijdragen uit de politieke realiteit, van o. a. Sven Gatz, Vincent Van Quickenborne, Yves Desmet, Jos Geysels en Patrick Vankrunkelsven.

Frontlijnen

Nick Meynen

Frontlijnen is een boek om in kleine doses tot je te nemen. 200 bladzijden lang wordt zeer duidelijk, zeer goed geschreven en met een massa concrete voorbeelden aangetoond hoe wij omgaan met onze grondstoffen, ons afval en alles wat daar tussen zit.

En net op het moment dat je het boek moedeloos in de hoek wilt smijten, begint auteur Nick Meynen kleine en grote voorbeelden op te noemen die aantonen dat verandering nog altijd mogelijk is.

In die zin doet dit boek mij denken aan ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman. Ook dit boek geeft uiteindelijk de energie om je eigen kleine bijdrage te (blijven) leveren.

Kinderen van Apate

Alicja Gescinska

‘Kinderen van Apate’ kwam uit in 2020. Gescinska analyseert eerst de verschillende aspecten van de leugen en van haar tegenhanger: de waarachtigheid. Vervolgens beschrijft ze welke gevolgen leugens hebben in het maatschappelijk debat en in de politiek. Om te komen tot een eerste basisingrediënt dat het tij kan keren: de zelftwijfel, kernachtig uitgedrukt in de uitspraak van Hans-Georg Gadamer als ‘de ander kan gelijk hebben’.

Wie weet geraken we, met een beetje meer zelftwijfel, federaal aan een regering. En kunnen we op de andere niveaus werken aan het herstel van het vertrouwen in de politiek?

Ken jij nog een boek dat ik absoluut moet lezen? Laat het gerust mij weten.

Het onderwijs zal creatief zijn, of het zal niet zijn!

Deze week postte ik op Facebook een bericht over onderwijs. Over het nieuw op te richten vak ‘taalkundige, rekenkundige en biologische vorming‘. Mijn bedoeling was om door middel van een analogie de absurditeit van het gedrocht ‘maatschappelijke, economische en artistieke vorming‘ aan te klagen, een…

Politiek incorrect – waarom (zelf)censuur slecht is voor uw gezondheid

Deze vakantie het ik ‘Politiek incorrect‘ gelezen van schrijver/filosoof/polemist Johan Sanctorum. Voor mij een hele opgave. Je moet weten: ik ben een links politicus, en dus heb ik in de ogen van Johan Sanctorum 2 gigantische gebreken: een absoluut gebrek aan humor. een permanent-politiek-correcte-kramp die…

Wil je op de hoogte blijven van mijn plannen voor morgen of overmorgen? Of misschien zelfs die van vandaag? Schrijf je in op mijn Nasbrief.

Het onderwijs zal creatief zijn, of het zal niet zijn!

Deze week postte ik op Facebook een bericht over onderwijs. Over het nieuw op te richten vak ‘taalkundige, rekenkundige en biologische vorming‘. Mijn bedoeling was om door middel van een analogie de absurditeit van het gedrocht ‘maatschappelijke, economische en artistieke vorming‘ aan te klagen, een…

Politiek incorrect – waarom (zelf)censuur slecht is voor uw gezondheid

Deze vakantie het ik ‘Politiek incorrect‘ gelezen van schrijver/filosoof/polemist Johan Sanctorum. Voor mij een hele opgave. Je moet weten: ik ben een links politicus, en dus heb ik in de ogen van Johan Sanctorum 2 gigantische gebreken: een absoluut gebrek aan humor. een permanent-politiek-correcte-kramp die…